บางทีมันก็แปลกดีนะ รู้สึกเหมือนสังคมตอนนี้พูดแต่เรื่องเซ็กซ์ ตั้งแต่เด็กมัธยมยันคนแก่ใกล้เกษียณ มีเซ็กซ์มั้ย? อ่านนิยายโป๊หรือดูหนังผู้ใหญ่บ้างป่ะ? คำถามพวกนี้เหมือนคำตอบต้องเป็น "มีสิ" หรือ "ดูแน่นอน" แต่เออ... จริงๆ แล้วมีคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่มีเซ็กซ์เลย ไม่เลยสักนิด คนพวกนี้เรียกว่า "อะเซ็กชวล"
มันไม่ใช่เพราะเลือกที่จะงด หรือเพราะร่างกายมีปัญหา มันคือความต้องการทางเพศต่ำมากจนแทบไม่มี สมองไม่ได้รับสัญญาณพวกนั้นเลย แต่คนอะเซ็กชวลไม่ได้ต้องการความสงสารนะ เพราะชีวิตเขาก็มีงาน มีเพื่อน มีงานอดิเรก มีความรัก มีแต่งงานด้วยซ้ำ แค่ไม่มีเซ็กซ์ ไม่ต้องการจริงๆ
คนรอบข้างนั่นแหละที่งงและกังวลแทน แต่ตัวเขาเองชิลมาก เตียงมีไว้แค่นอนหลับ ไม่รู้สึกขาดอะไรเลย บางคนบอกว่าเหมือนคนตาบอดที่ไม่เคยเห็นสีสันของโลกเซ็กซ์ ก็เลยไม่รู้สึกว่าขาดหาย
เมื่อไม่มีเซ็กซ์ในชีวิต
สาเหตุที่ทำให้เป็นแบบนี้อาจมาจากฮอร์โมนผิดปกติ ร่างกายถูกพิษจากยา สารเสพติด หรือโลหะหนัก บางทีก็มาจากสมองหรือไขสันหลังมีปัญหา นี่คือเรื่องทางกายล้วนๆ
อีกส่วนคือเรื่องจิตใจ โดยเฉพาะซึมเศร้าหรือเครียดหนักๆ ปัจจุบันนี้คนเมืองใหญ่ๆ อย่างกรุงเทพฯ รับข้อมูลเยอะเกินไปจนความต้องการเซ็กซ์ลดลงทั้งผู้ชายและผู้หญิงเลย บางคนทำงานหนักจนหมดแรง คิดถึงแต่ deadline ไม่ได้คิดถึงอย่างอื่น
ภาพที่ออกมาคือ ปัญหานี้มีจริง แต่คนที่เป็นอะเซ็กชวลไม่รู้สึกว่ามันเป็นปัญหา เหมือนคนที่ไม่เคยเห็นโลกอีโรติกหรือแชทวิดีโอผู้ใหญ่ ก็ไม่รู้สึกอยากเข้าไปยุ่งด้วย
นักวิทยาศาสตร์บอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่โรคจิตอะไร การวิจัยยังไม่ชัดเจนเต็มที่ เพราะคนอะเซ็กชวลส่วนใหญ่ไม่ไปหาหมอ เขาไม่ทุกข์ ไม่บ่น ไม่รู้สึกว่าชีวิตขาดอะไร ถ้าไม่บ่นก็ไม่ถือว่าเป็นโรคสิ จริงมั้ย?
คนอะเซ็กชวลดูภายนอกปกติมาก กินข้าว ดื่มเหล้า เที่ยวกับเพื่อน ตกหลุมรัก แต่งงาน มีครอบครัว แต่แค่ไม่ทำเรื่องบนเตียงกัน บางคนที่ "หัวรุนแรง" หน่อยก็รวมตัวกันสร้างคอมมิวนิตี้ โพสต์ต่อต้านเซ็กซ์แบบจัดเต็ม แต่ก็ไม่ได้ทำร้ายใคร แค่ใช้ชีวิตตามสไตล์ตัวเอง
ในไทยเองก็มีนะ คนแบบนี้ แม้สังคมเราจะเปิดเรื่องเซ็กซ์พอสมควร แต่ก็ยังมีคนที่ไม่สนใจเลย บางคนชอบไปเที่ยววัด ปลูกต้นไม้ เลี้ยงหมาแมว มากกว่าที่จะไปหาคู่บนแอปหรือเข้าแชทผู้ใหญ่
แล้วถ้าเจอคู่อะเซ็กชวลล่ะ?
ถ้าเจอคนแบบนี้ อย่าคิดว่าเขาแปลกหรือผิดปกติ และอย่าหาเหตุผลจากตัวเองว่า "ฉันไม่น่าดึงดูดพอ" เพราะมันไม่เกี่ยวกับเราเลย จะดีกว่าถ้าขอบคุณโชคชะตาที่ได้เจอคนที่แตกต่าง แล้วถามตัวเองบ้างว่า... โลกนี้มีอะไรน่าสนใจอีกเยอะแยะ ทำไมต้องหมกมุ่นแต่เรื่องเซ็กซ์หรือโลกแชทวิดีโอผู้ใหญ่ด้วย?
บางทีการมีความรักที่ไม่มีเซ็กซ์เป็นส่วนประกอบหลัก มันก็สวยงามในแบบของมันนะ เหมือนเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยกันได้ทั้งชีวิตโดยไม่ต้องขึ้นเตียง บางคู่อะเซ็กชวลแต่งงานกันแล้วมีความสุขมาก เพราะไม่มีดราม่าเรื่องหึงหวงหรือนอกใจแบบคู่ทั่วไป
แต่ก็เข้าใจแหละ บางคนอาจรู้สึกว่า "ขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง" ถ้าคุณเป็นคนที่ความต้องการสูง การคบคนอะเซ็กชวลอาจไม่เวิร์ก แต่ก็มีคู่ที่ปรับตัวกันได้ โดยให้พื้นที่กันและกัน บางคนก็เปิดอกคุยกันตรงๆ ว่า "ฉันต้องการเซ็กซ์ แต่เธอไม่ต้องการ เราจะจัดการยังไง?" แล้วหาทางออกที่ทั้งคู่ยอมรับได้
สุดท้ายแล้ว ความคิดเรื่องเซ็กซ์มันไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนต้องมีเหมือนกัน บางคนใช้ชีวิตโดยไม่เคยคิดถึงมันเลย แล้วก็มีความสุขดี ในขณะที่บางคนหมกมุ่นจนชีวิตพัง การอยู่ตรงกลางน่าจะดีที่สุด – มีเซ็กซ์เมื่อต้องการ แต่ไม่ให้มันควบคุมชีวิตทั้งหมด
แล้วคุณล่ะ? คิดว่าเซ็กซ์สำคัญแค่ไหนในชีวิต? หรือเคยเจอคนที่ไม่สนใจเรื่องนี้เลยบ้าง? เล่าให้ฟังหน่อยสิ ไม่มีผิดถูกหรอก