Kohët e fundit duket sikur të gjithë flasin vetëm për seks – nga fëmijët e kopshtit te pensionistët. Ke seks apo jo? Lexon histori porno dhe shikon video për të rritur? Duhet të thuash po, por jo gjithmonë. Ka njerëz që nuk e duan fare seksin – zero. Jo nga zgjedhje e vetëdijshme apo paaftësi fizike – thjesht dëshira është aq e dobët sa nuk arrin dot në tru. Dhe ata nuk kanë nevojë për mëshirë apo keqardhje. Ata kanë punë, miq, hobi, dashuri, madje martesë. Por seks? Jo. Asnjëherë.
Ky “çuditshmëri” shqetëson vetëm të tjerët – jo vetë “të huajt”. Ata përdorin shtratin vetëm për të fjetur, pa ndjerë asnjë mungesë apo siklet. Dhe kjo është e vërtetë – ata jetojnë normal, pa seks dhe pa vuajtje.
Kur nuk ka seks
Arsyet për këtë “çuditshmëri” mund të jenë çrregullime hormonale, helmim i trupit (drogë, ilaçe, kripëra metalike të rënda), dëmtime organike të trurit apo palcës kurrizore – pra, arsye fizike. Problemet mendore, sidomos depresioni dhe situatat stresuese, janë arsye të tjera për abstenim. Kohët e fundit, mbingarkesa informative në qytetet e mëdha ka ulur dëshirën seksuale tek burrat dhe gratë njësoj.
Si rrjedhim, krijohet kjo pamje: problemi ekziston, por vetëm aseksuali nuk e vëren. Si një i verbër që kurrë nuk e ka parë botën – ai nuk e di që ekziston një botë tjetër, bota e porno dhe erotikës. Sipas shkencëtarëve, nuk ka probleme psikiatrike në këtë fenomen. Por kërkimet nuk japin pamje të plotë – aseksualët shmangin mjekët. Sepse mungesa e seksit nuk është burim problemesh apo negativiteti për ta. Nuk duan të ndryshojnë asgjë. Pa ankesa – pa sëmundje.
Aseksualët paqësorë nuk dallohen nga të tjerët – hanë, pinë, vizitojnë, dashurohen, krijojnë familje, por pa seks. Luftëtarët militantë krijojnë komunitete dhe propagandojnë anti-seks. Nuk dëmtojnë askënd, por as nuk sjellin dobi të dukshme.
Ku të kërkosh partner seksual?
Nëse takon një aseksual, mos e konsidero tiparin e tij si çudi patologjike. Dhe mos kërko arsyet e aseksualitetit të partnerit te vetja. Do të jetë shumë më produktive të falënderojmë fatin që të solli një njeri kaq të pazakontë dhe të pyesim veten: ka kaq shumë gjëra interesante në botë, pse të gjithë mendojnë vetëm për seks virtual? A nuk është kjo vetë pyetja më e madhe? Ndoshta ne jemi ata që kemi problem – jo ata që jetojnë pa të. Sepse kur nuk ke dëshirë seksuale, bota duket më e qetë, më e thjeshtë. Pa ankth për performancë, pa frikë për refuzim, pa lodhje nga pritshmëritë. Ata kanë dashuri pa seks – dhe duket se u mjafton. Ne? Ne kërkojmë në chat, në porno, në fantazi – sepse na mungon diçka thelbësore.
Më thuaj ti: a ke takuar ndonjëherë dikë që nuk e do seksin fare dhe duket më i lumtur se shumica prej nesh? A nuk të bën të mendosh se ndoshta ne jemi të varur nga ai, jo ata që nuk e kanë? Në jetën e përditshme, ne flasim për seks si për diçka normale, të domosdoshme – por pse? Sepse shoqëria na thotë se pa të je “i çuditshëm”? Apo sepse vërtet na nevojitet? Aseksualët na tregojnë një alternativë – jetojnë plotësisht pa të dhe nuk vuajnë. Ndoshta problemi nuk është te mungesa e seksit – por te obsesioni ynë me të. Në fund, ata flejnë të qetë, ne kërkojmë në ekran për diçka që nuk e gjejmë kurrë plotësisht. Kush është më “normali” vallë?
Nëse je nga ata që mendon vetëm për seks – mos u shqetëso. Është normale për shumicën. Por nëse takon një aseksual, mos e gjyko. Pyet veten pse ne nuk mund të jetojmë pa të, ndërsa ata po. Dhe ndoshta, vetëm ndoshta, do të kuptosh se bota ka më shumë se shtrati. Ka miqësi, pasion pa prekje, dashuri pa seks – dhe ajo mund të jetë po aq e fuqishme. Ose ndoshta jo. Por fakti që ekzistojnë njerëz që nuk e duan fare – na bën të mendojmë më thellë. Dhe kjo është më interesante se çdo video porno.